جدول داده - ستانده یکی از بهترین ابزارها جهت شناخت بخش های کلیدی اقتصاد می باشد. در تحقیق حاضر با استفاده از جدول داده - ستانده سال 1378 و محاسبه پیوندهای پسین و پیشین و میزان پراکنش آنها بر اساس رهیافت های گوناگون، بخش های کلیدی اقتصاد از دیدگاه ستانده تعیین شده است.نتایج بدست آمده با استفاده از شاخص های متعدد نشان می دهد در سال 1378 بخش های کلیدی نظام تولید در اقتصاد متعلق به بخش صنعت می باشد و هیچ کدام از زیر بخش های کشاورزی و خدمات جزء بخش های کلیدی اقتصاد در سال مذکور نبوده اند. صنایع تولید چرم و محصولات چرمی و صنایع پوشاک و سایر محصولات صنعتی مهم ترین بخش های کلیدی نظام تولید در مقطع مذکور می باشند.

در این مقاله سعی شده با استفاده از الگوی داده_ ستانده بنگاهی، ارتباط بین تولیدات شرکت فولاد خوزستان با بخش های داخلی این شرکت و نیز با اقتصاد ملی در دو سمت تقاضا و عرضه و در قالب پیوندهای پسین و پیشین، برای سال 1400 بررسی و تحلیل شود. لذا با تدوین جدول داده ستانده بنگاهی شرکت فولاد خوزستان، ضرایب فزاینده تولید و پیوند پسین و پیشین چهار محصول اسلب، بیلت و بلوم، گندله و آهن اسفنجی در داخل شرکت و اقتصاد ملی محاسبه شده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که پیوند پسین و پیشین شرکت فولاد خوزستان با اقتصاد ملی به ترتیب 21/3 و 41/1 واحد است. در بین فعالیت های تولیدی شرکت، بیشترین پیوند پسین برای محصول گندله با 0/1 واحد و کمترین پیوند پسین برای محصول اسلب با 55/0 واحد است. گندله و آهن اسفنجی به ترتیب بیشترین و کمترین پیوند پیشین ( 78/0و02/0 واحد) با اقتصاد ملی را دارا می باشند. در سطح ملی، میلگرد سهم بالایی از تقاضایش از تولیدات شرکت فولاد خوزستان است و سنگ آهن مهمترین ماده مصرفی این 4 محصول شرکت قلمداد می شود.

در این مقاله، خدمات مالی در اقتصاد ایران ، به عنوان بخشی با یک تابع تولید لیون تیف معرفی می شود. این بخش برای تولید محصول خود از دیگر بخش های اقتصاد نهاده هایی خریداری می کند و برای تسهیل جریان وجوه و انتقال ریسک، خدماتی را در اختیار دیگر بخش ها قرار می دهد. روابط نوع اول را پیوند پیشین و ارتباط های بعدی پیوند پسین نام گذاری می شود. برای محاسبه این پیوندها، کشش ستانده و اشتغال جدول داده ستانده، شاخص پسین ارزش افزوده و پیشین تقاضای نهایی مورد استفاده قرار می گیرد. افزون بر این، با تعطیلی فرضی این بخش، اثرات تعطیلی در تولید و اشتغال کشور به صورت آثار مستقیم و غیرمستقیم محاسبه پذیر می شود. نتایج تحقیق حاکی از آن است که با انتخاب الگوی لیون تیف، اگر آثار پیوند های پیشین بخش خدمات مالی حذف شود، کاهش اشتغال معادل 215.814 نفر است در حالی که با انتخاب الگوی گش، میزان کاهش اشتغال 687.038 نفر برآورد شده است.

جدول داده - ستانده استان های کشور را می توان از جدول داده- ستانده ملی بدست آورد ولی تا بحال جدول داده - ستانده شهرستانی در ایران تهیه و تدوین نشده است. علت تهیه نشدن آن نیز نبود اطلاعات ستانده، ارزش افزوده و تقاضای نهایی شهرستان است. در شهرستان های ایران تنها اطلاعات اشتغال را می توان بدست آورد. در این مقاله برای اولین بار جدول ضرایب فنی شهرستان تفت با استفاده از اطلاعات اشتغال بخش های شهرستان و روش سهم مکانی فلگ با تاکید بر بخش تخصصی (AFLQ)، تهیه و تدوین گردیده است. با استفاده از جدول ضرایب فنی، پیوندهای پسین تقاضا و پیوندهای پیشین عرضه محاسبه شده و در آخر بخش های کلیدی شهرستان تفت معرفی می شوند. نتایج مقاله نشان می دهد که بخش های کشاورزی مثل «زراعت و باغداری»، «دامداری و مرغداری» و صنایع وابسته به آن مثل «ساخت منسوجات» بخش های کلیدی شهرستان تفت می باشند.

در این مقاله با به کارگیری آخرین جدول داده – ستانده ایران (1380) که در 4 بخش تجمیع شده است، اهمیت بخش کشاورزی در میان دیگر بخشها بررسی می شود. به این منظور از روش های MVA، پیوند پیشین و پسین و کشش داده – ستانده استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که با حذف بخش صنعت، ستانده بخش کشاورزی %8.69 کاهش می یابد و با حذف بخش کشاورزی، ستانده صنعت %8.93 کم می شود. بنابراین، ارتباط متقابل بین این دو بخش وجود دارد و بخشهای کشاورزی و صنعت نمی توانند به تنهایی رشد کنند. با به کارگیری پیوند پسین، بخش کشاورزی کلیدی محسوب می شود و از نظر پیوند پیشین این بخش رتبه دوم را داراست. علاوه بر این، در دوره 80-1367وابستگی بخشهای صنعت و نفت به کشاورزی افزایش یافته و وابستگی بخش کشاورزی به 3 بخش دیگر کاهش یافته است.

ارائه تحلیل به کمک جداول داده-ستانده منطقه ای، راهی برای شناخت اقتصاد منطقه و سیاست گذاری های بخشی است. در ایران به دلیل عدم جمع آوری داده های منطقه ای توسط نهادهای بالادستی، روش های غیرآماری برای برآورد جداول داده-ستانده منطقه ای مورد توجه بوده است. روش ، یکی از روش های مرسوم منطقه ای سازی جداول داده-ستانده ملی در شرایط وجود تجارت همزمان دو طرفه است. امّا یکی از مشکلات روش ، فرض برابری ضرایب تکنولوژی ملی و منطقه ای است. با وجود این فرض تفاوت منطقه ای عملاً نادیده گرفته می شود. این پژوهش در تلاش است تا با منطقه ای سازی ضرایب تکنولوژی ملی، از کم برآوردی ارزش افزوده استانی جلوگیری کند و تفاوت منطقه ای را نیز در ارائه تحلیل ها دخیل سازد. همچنین در ادامه، بخش های با بیشترین پیوند پسین و پیشین شناسایی می شوند. نتایج نشان می دهد که ارزش افزوده استان اصفهان و سایر استان های کشور در حالت تعدیل شده به واقعیت نزدیک ترند. همچنین بخش صنعت استان اصفهان در حالت تعدیل شده دارای بیشترین پیوند پسین و پیشین است.

اخیرا برای یکی از نویسندگان محترم مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان این سوال مطرح شده بود که آیا می تواند اصل مقاله خود را که قبلا در یک همایش ارائه نموده برای چاپ به مجله دانشگاه نیز ارسال نماید؟ پاسخ به این سوال مستلزم در نظر گرفتن چند نکته است که طرح آنها می تواند برای همه خوانندگان و نویسندگان فرهیخته مقالات مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان مفید باشد. بنابراین، در این سخن سردبیری به شرح این موضوع خواهیم پرداخت. ...

روش سهم مکانی روش غیرآماری است که ضرایب فنیملی را با تعدیلات خاصی به ضرایب فنی منطقه تبدیل می کند. آخرین سهم مکانی معروف به سهم مکانی تعدیلی فلگ (AFLQ)، توسط فلگ و همکارانش معرفی شده است. این مقاله این روش را مورد واکاوی قرار داده و با مطالعه موردی استان تهران به نقد این روش پرداخته است. ایراد این روش قادر نبودن در تعدیل درست پیوندهای پسین تقاضای بخش های ضعیف است، به طوری که باعث می شود بخش های ضعیف منطقه (استان) به عنوان بخش های پیشرو طرف تقاضا تلقی شوند. در این مقاله با استفاده از آمار سال 1386 روشی پیشنهاد می شود که قادر به تعدیل بهتر و مناسب تری است روش جدید به بخش های ضعیف این اجازه را نمی دهد که به عنوان بخش پیشرو طرف تقاضا تلقی شوند.